Sunday, 19 October 2008

සැදුනු සිත ඉවසයි දරයි.. මනස සියල්ලට පෙරටුවේ

සාමාන්‍යයෙන් ඕනේම සැත්කමකට පෙර එම සැත්කමේ ස්වභාවය සහ එහි , හොඳ සහ නරක ප්‍රතිඵල ගැන රෝගියා දැනුවත් කිරීම සිදුකරනවා. එහෙම කරලත් රෝගීන් ඇතැම්විට තමන්ට අවශ්‍ය ප්‍රතිඵල නොලැබුනු විට වෛද්‍යවරුන්ට දොස් කියනවා.
අපිට ඉගැන්වූ මහාචාර්‍යවරියක් තමන්ට සිදුවූ අකරතැබ්බයක් විස්තර කරමින් කියා සිටියේ, එක්තරා රෝගියෙක් ඇයට එරෙහිව නීති මාර්ගයට පිවිසීමට පවා තැත් කරමින් රෝහල් අධිකාරියට පැමිණිලි කර තිබුනේ, තමන්ව සැත්කමට භාජනය කරන විට වෛද්‍යතුමිය බොහෝ වෙහෙස මහන්සිව සිටිය බවක් කියමිනි. එනිසා සැත්කම අසාර්ථක වූ බවක් පවසමින් අවුරුදු ගාණක් මේ රෝගියා වන්දි ඉල්ලා නොයෙක් සංවිදාන ඔස්සේ පවා ඇයට කරදර කර තිබුනා. අවුරුදු ගණනාවක් තිස්සේ වරින් වර මෙලෙස තමන් පසු පස පන්නපු රෝගී කත අවසන මිය ගිහින් තිබුනා පිළිකාවකින්.

ඇය අවසානයේදී පැවසුවේ

" මේ රෝගියා නිසා මම අප්‍රමණ ලෙස කරදරකාරී අවස්ථාවන්ට මුහුණ දුන්නත්, මගේ රැකියාව පවා අහිමිවීමේ අවධානමට ලක් වුනත් අවසානයේ මගේ නිවැරදිබව සියලු අවස්ථාවල ඔප්පු වුනා.
මේ රෝගියා, පිළිකාවකින් පෙලෙන්නියක්. ඒවගේම ඉතා පහත් ආර්ථික මට්ටමක් හිමි තැනැත්තියක් , ජීවිතේ අපමණ දුක් ගැහැට විඳින ඇතැමුන් හට අනුන් පෙලීමෙන් සහනයක් ලැබෙනවා. තමන්ගේ කරදර අනුන් මත පැටවීමෙන්, තමන්ට සිදු වුන අකරතැබ්බ අනුන් නිසා සිදු වුන බව පැවසීමෙන් ඔවුන් ජීවිතයට සහනයක් ලබා ගන්නවා එනිසා ඇයට මෙවැනි දේවල් ඔස්සේ ජීවත් වෙන්න අරමුණක් ගොඩ නැගෙනවා. "


මහාචාර්‍යවරියගේ ඒ වචන සියල්ල මගේ සිත බොහෝ දුර සිතන්න යොමු කලා. එය කොයි තරම් ඇත්තක්ද කියලා මට හිතුනේ, හැම තිස්සෙම තමන්ට සිදු වුන දෑ, අනුන් නිසා සිදුවුන බව පෙන්වමින්, අනිත් අයට දෝස්මුර දමන අය මටත් නිතර මුණගැසී ඇති නිසාවෙනි. එදිනෙදා ජීවිත තුල අපටත් කොයි තරම් නම් මෙවැනි අවස්ථා වලට මුහුණ දෙන්න සිදු වෙනවාද ?

"ඔයා නිසයි / අරයා නිසයි/ මෙයා නිසයි - මට මෙහෙම උනේ..." කියලා අපි උනත් කියන අවස්ථා කොයිතරම් තියෙනවාද?

තමන්ට අවාසි සහගත යමක් සිදුවුන කල්හී බැණ වැදීමත්, එතෙක් මිතුරුව සිටි සියල්ලන් හට දොස් නැගීමටත් මිනිසුන් පෙළඹෙන්නේ කෙසේද කියා මට හිතා ගන්නවත් බෑ.
මම කිසිවෙක්ට එල්ල නොකරන තරම්, බොහොම ද්චේෂ සහගත චෝදනාවක් එල්ල වුනහම, ඉස්සරනම් එක පාර කලබල වෙන හිත දැන්නම් ටිකක් neutral.

මේ මධ්‍යස්ත ස්වභාවය ගැන මට වඩාත් හොඳින් වටහලා දුන්නේ මගේ දෙමාපියන් සහ වැඩිහිටි පිරිස. ඒ වගේම මම ඉහත සඳහන් කල කතාව සහ බුදු දහමේ අපට ඉගැන්වෙන මනා දහම් කරුණු ඇතුලත් බුද්ධ චරිතය ආශ්‍රිත පුවත් මේ හැම එකක්ම ජීවිතයට අපි ළං කරගත යුතු දෑ වශයෙන් මට වැටහෙනවා.

"මුළු ලොවටම සෙත සෑදූ අප බුදුරජාණන් වහන්සේ වෙතත්, ගල් මුල් එල්ල කරපු පිරිස් හිටියානම්. අපට මොනවා නොවෙයිද ?"

හේම ජයන්ත කොළඹගේ අයියා ලියූ සුනාපරන්ත වැසියෝ බ්ලොග් සටහන මට මේවෙලාවේ ආයෙත් මතක් වෙනවා


ඊළඟට මතක් වෙන්නේ රඩ්‍යාඩ් කිප්ලින්ග් ගේ IF නැමැති කාව්‍යයේ පළමු පද පෙල
"ඔබ අවට සියලු දෙන තමන්ගේ හිස අවුල් කරගෙන එහි දොස් ඔබට පවරද්දී ඔබට තම හිස අවුල් නොකරගෙන සිටිය හැකිනම්..."

"The body is a wisdom tree - the mind a standing mirror bright
At all times diligently wipe it - and let no dust alight " ~ Shen Hsiu (verses from zen Buddhism)

ඔව්, එල්ලවන බාධක මම දකින්නේ, මගේ සිත පරික්ශාවට ලක් කරන, අවස්ථාවන් හැටියටයි. වඩා දුෂ්කර අවස්ථාවන් වලදී සිත නිරවුල්ව තබාගෙන නොනැවතී ඉදිරියට යාමට අවැසි ශක්තිය නිරතුරුව ලැබෙන්නේ එහෙයිනි.

ගොරව ගොරවා වැසි වැටෙයි
ඒත් මගෙ හිත නිශ්චලයි
මහ තදින් සුළඟත් හමයි
නිශ්චලයි සිත නිශ්චලයි

රුදුරු වදනින් මට තලයි
නේක ගර්ජන මට එවයි
ඒ කිසිත් මා නොම දකියි
සැදුනු සිත ඉවසයි දරයි !

බෝ

Saturday, 18 October 2008

මාලබේදි කවි මඩුවක් පැවැත්වෙනා...

"මහ මංකඩ කවි මඩුවක් හෙට හවසට පැවැත්වෙනා
නම්දරාපු කවිකාරයො එහි එන බව කතා වුනා" (සුනිල් එදිරිසිංහයන් ගායනා කරන ගීයකිනි)

කවි මඩු පිළිබඳව මට මුලින්ම කියාවන්න ලැබෙන්නේ පැරණි රසවාහිණී සඟරා වලින්. ඒ වගේම හිටිවන කවි මඩු ගැන එකළ බොහෝ පිරිස් කතාවෙනු දැක ඇතිමුත් කවි මඩුවක් රසවින්ඳේ බොහෝ කුඩා කල නිසා ඒ ගැන සිතේ ඇති මතකයන් ඉතා අල්පය.
ඔක්තෝම්බර් මස 25 , 26 දෙදින තුල මාලබේදී පවත්වන කවි මඩුව ගැන ආරංචිය මට ලැබුනේ සිළුමිණ පත්‍රය කියවද්දී. එහි අන්තර්ජාල යොමුව සමග ඒ ගැන සටහනක් බ්ලොග් අඩවියට එකතු කරන්න සිතුනේ, කවියට හිතැති බොහෝ දෙනාගේ අවධානය පිණිසයි.

සමස්ත ලංකා සිංහල කවි සම්මේලනය හා සිංහල තරුණ කවි සමාජයේ ප්‍රධාන ලේකම් ජී ඇම් අජිත් මහතා විසින් ලියන ලද ඒ ලිපියෙන් උපුටා ගත් කොටසකි මේ

විසි හතර පැයේ කවි මඩුව මාලබේදී

මෙවර ඔක්. 25 – 26 දෙදින මාලබේ දී පවත්වනු ලබන්නේ 6 වැනි වතාවටයි.

මෙතෙක් 24 පැයක් එක දිගටම පැවැත්වුණු කවි මඩුවේ කිසියම් වෙනසක් ඇති කිරීමට සිදු වී ඇත. වර්තමානයේ බලපැවැත්වෙන ශබ්ද විකාශන යන්ත‍්‍ර නීතිරීති අනුව රාතී‍්‍ර කාලයේ කවි මඩුව පැවැත්වීමට අවසරය නැත.

පවතින නීතියට යටත්ව, ඔක්. 25 උදේ 10.00 සිට රාති‍්‍ර 10.00 දක්වාත් ඔක්. 26 උදේ 10.00 සිට රාතී‍්‍ර 10.00 දක්වාත් වශයෙන් 24 පැයක කවි මඬුවක් පැවැත්වේ. මූලාසන 10 කින් සමන්විත කවි මඩුව විවිධ සිරස්තල යටතේ නම් කර ඇත.

ප‍්‍රථම දිනයේ දී සමාරම්භක උත්සවය පවත්වනු ලබන්නේ ප‍්‍රවීණ කිවිවරයකු, විශ‍්‍රාමලත් අධ්‍යාපන විශේෂඥයකු වන පියසේන සමරසිංහ සූරීන් ය. සි.ත.ක.ස සභාපති පැල්පිට උබයවර්ධන කවියා දෙවැනි කවි මඩුවේ මුලසුන මෙහෙයවයි.

එය සාම්ප‍්‍රදායේ රිද්ම රටාව නමින් හැඳින්වේ. හිටිවනම කවි ලොවට අලුත් පරපුරක සංයෝගය අවශ්‍යම බැවින් තාරුණ්‍යයේ කාව්‍ය ජවය නමින් මාලබේ සුචිත‍්‍ර කොළඹගේ කවියා තුන් වැනි මූලාසනය මෙහෙයවයි.

ගජමන් පරපුරේ කිවිඳියෝ අදත් අප අතර වෙති. හිටිවනම කවියට උපන් හපන්කම් පාන ශ‍්‍රියා හිඳුරංගල කිවිඳිය කවි කරළියේ පෙරළිය නම් වූ කවි මඩුව මෙහෙයවන්නීය. සි.ත.ක. සේ සාභිමානය එහි ප‍්‍රධාන ලේකම් ජී.ඇම්. අජිත් කවියා විසින් මෙහෙයවනු ලබන අතර කොළඹ යුගයේ ප‍්‍රවීණ ම හිටිවනම කවියකු වන ගුණවංශ අල්ගම කවියාගෙන් දෙවැනි දිනයේ ප‍්‍රථම කවි මඩුවේ මුලසුන විචිත‍්‍රවත් කැරේ.

එය අත්දැකීමේ මිහිරි රාවය නමින් නම් කර තිබේ. ප‍්‍රාදේශීය කවීන් රාශියක් පිරිවරාගෙන මූලාසනය මෙහෙයවන්නේ කොස්ඇටදෙනියේ සිරිසේන කවියායි. එම කවි මඩුව කැළෑ මල් වල සුවඳ නම් වේ.

සබරගමු පළාතේ දීප්තිමත් කවියකු වන ගබ්බෙල පියදාස කවියා මැණික් මැවෙන හිටිවනම ඉල්ලම නම් වූ අට වැනි කවි මඩුවේ මුලසුන දරයි. සමස්ත ලංකා සිංහල කවි සම්මේලනයේ ප‍්‍රධාන සභාපති, ප‍්‍රවීණ කිවි යතිවරයාණන් වහන්සේ නමක් වන දමුණුපොල සුමනසිරි හිමිපාණන් වහන්සේ 9 වැනි කවි මඩුවේ මුලසුන වැඩම කරවති.

එය නම් කෙරෙන්නේ බුද්ධ චීවරයේ කාව්‍ය ප‍්‍රභාව නමිනි. කවි මඩුවේ අවසානය ගෞරවණීය සමාප්තිය නම් වේ. එම කවි මඩුවේ මුලසුන ද ප‍්‍රධාන ලේකම් අජිත් කවියා විසින් මෙහෙයව යි.

මේ සඳහා කිවි ස්වාමීන් වහන්සේ ලා හා කවි කිවිඳියෝ 200 ට ආසන්න පිරිසක් සහභාගි වෙති.

මාලබේ ප‍්‍රදේශයේ බොහෝ තරුණ පිරිස් කවි මඩුව අවස්ථාවේ දන්සල් පැවැත්වීමට පෙළඹී සිටීම හිටිවන කවි රස විඳීමට තරුණ පිරිස් නැඹුරුව සිටීම මනාව පිළිබිඹු වන අවස්ථාවකි.

කොළඹ යුගයේ කවි මඩුවලට එල්ල වූ විශාලම චෝදනාව වූයේ මත්පැන් පානය කර කවි කීම නිසා මොනවා හෝ පද හතරක් කියා බොළඳ ආස්ථානයකට මෙම කලාව ඇද දැමුවා යන්නයි.

ඉතා අල්ප ප‍්‍රමාණයක් මෙය සත්‍ය වුවද එය ම ඊට හේතුවක් නොවුණු වග අපේ පිළිගැනීමයි.
යුගයේ ජාතික ප‍්‍රශ්න කොටි බලපෑම්, විද්‍යුත් මාධ්‍ය අභියෝග, බඩු මිල, සංස්කෘතිකසෝදා පාළුව, මත්පැන් හා මත් ද්‍රව්‍ය, ළමා අපචාර ආදී විවිධ සමාජ කථනයන් කවි මඩුවේ මාතෘකා සඳහා පාදක කොට ගැනේ.

ඒ නිසා එක් අතකින් සමාජයට යහපත් පණිවිඩයක් ගෙන දෙන දැවැන්ත වේදිකාවක් බවට මෙය පත්වේ.

කවි මඩුවල දී කියැවෙන්නේ හුදෙක් විනෝදය සඳහා ම යැයි පවතින බොළඳ මතය මෙ මගින් පුස්සක් බවට පත්වේ.

විච්චූරණ පහත් පෙළේ රසයට හුරු වි ඇති වත්මන් සමාජය විවේකී මනසකින් රස විඳීමේ ප‍්‍රවණතාවය ඇති කිරීම අපේ අරමුණයි. එය මෙතෙක් බොහෝ දුරට සාර්ථක වූ බව අභිමානයෙන් යුතුව සිහිපත් කරමු.

මෙම වෑයම සාර්ථක කරගැනීමෙහි ලා මාධ්‍යන්ට විශාල වගකීමක් පැවරී ඇත. අඩුම වශයෙන් විද්‍යුත් මාධ්‍යයන් තුළින් මසකට දෙතුන් වතාවක්වත් කවි මඩුවක් ප‍්‍රචාරය වන්නේ නම් අලුත් ළමා පරපුර අපේ පැරණි කලාංගයක සැබෑ මුහුණුවර හඳුනා ගන්නා බව අපේ විශ්වාසයයි.

දිවයිනේ ඕනෑ ම අයකුට මෙම කවි මඩුව නොමිලේ නැරඹීමේ අවස්ථාව උදාවී ඇත. එහෙයින් ඔක්. 25 - 26 දෙදින උදේ 10.00 සිට රාති‍්‍ර 10.00 දක්වා මාලබේ බස් නැවතුම්පොළට පැමිණෙන මෙන් රසික ජනතාවට ආරාධනා කරමු.

Sunday, 12 October 2008

සිහින බොහෝ දුරද ? ගීයක් ගැන කතාවක්

හීනයක හමුවන දොඩන වෙන්වෙන, සිහිනයෙන් හමුවන්නට පෙරුම් පුරන අප බොහෝ දෙනා සැබෑ ලෝකයේ දුක්ක දෝමනස්සයන් හිත් තුල හංඟාගෙන සිනහ නගනවා. හැබැහින් කර කියාගන්න බැරි බොහොම දේවල් හැබැහින් දැක බලාගන්න බැරි බොහොම දෙනා, අපට සිහින වලදී හමුවෙනවා. දවස පුරා හිත තුල මැවෙන නොයෙක් රූ දසුන් සිහින තුලින් සැබෑවක් වෙනවා. හීන තුල අපට ලබාගත නොහැකි බොහෝ දෑ ළං වෙනවා. හීන තුලින් විටෙක අප්‍රමාණ සුවයක් සතුටක් දැනෙනවා. ඒත් ඒවගේම අහිමි වීම් වැලපීම් වැනි නොයෙක් දුක් බර අවස්ථාවන්ද හීන තුල මැවෙනවා. ඉන් හිතට දුකක් එක් වෙනවා.
හිතට දුර බොහෝ දෑ හීන වලදී ළඟ වෙනවා. ඒ හීන වලට අප පෙම් බඳිනවා. හමුවීම් වෙන්වීම් , සිනහවීම් වැලපීම්, සියල්ල එකට සම්මිශ්‍රනය වෙනවා. ඒවා තුල අපට සජීවී බවක් දැනෙනවා. නින්දෙන් ඇහැරුණු විට ඒ සියල්ලෙන් මිදිනෙවා. අන්තිමට.... ඒවා හීන විතරමයි ! එහෙමත් හිතෙනවා.

සංවේදී පදවැලකට ඔබව හඩවන්න පුළුවන් ! මට එහෙම හිතුනේ හීන විල මල් පිපී ගීතය අහන්න ලැබුනහම. ගීතයේ වචන බොහෝ සංවේදීයි. ඒත් ඒ සංවේදීබව තව තවත් සිතට දැනෙන්නේ ගායනා කරන ගායකයන්ගේ ගැඹුරු කටහඩ නිසා කියලයි මට හිතෙන්නේ. මම හිතන විදිහට මේ ගීය ගායනා කරන්නේ තරුණයින් 3 දෙනෙක් විසින්. ඒ ගායනා කරන ශෛලිය හරිම ස්වභාවිකයි. ඒ කියන්නේ ඒක බොහොම හැඟීම් බර ගායනාවක්. සංගීතය ඊටම සරිලන ලෙස සැකසුනු, බොහොම ලයාන්විත, වැඩි කලබලයක් නොමැති ලෙස සකස්වූවක්. ඒ ගීය ගායනා කරන ශෛලියෙන්ම ඒ පද තුල කැටිවුනු දුක්බර බව මනාවට දැනෙනවා. ඒ හැම වචනයකින්ම මා අමතන අයුරක් මට හැඟෙනවා. ඒ නිසාම නිරන්තරයෙන් මේ ගීය මගේ දෙනෙත් අගට කඳුලක් එකතු කරනවා. මේ ගීය මසිතට සමීප වෙන්නේ ඔවැනි අදහස් කීපයක් හේතුකරගෙන , මේ ලියවීම් සියල්ල ගීය රසවිඳි මම මගේ හිතට ගීය දැනුනු අයුරු සටහන් කරන්න ගත්ත උත්සහයක් විතරයි.

මේ ගීය විඳින විට මගේ මනසේ මැවෙන්නේ, හමුනොවෙන්නට වෙන්වුනු සෙනෙහෙබර පෙම්වතෙක් තම පෙම්වතිය ගැන සිහිකරමින්,වැසි වැටෙන සැඳෑ කාලයේ, කවුළුවක් තුලින් ඈත පෙනෙන හිස් අහස දිහා බලාගෙන මේ පදවැල් මුමුණනවා වගේ දසුනක්. යලි එක් වතාවක් හෝ දැකගන්න පෙරුම් පුරුන තරුණයෙක්ගේ සිත තුල පැන නගින සිතුවිලි. ඇය ගැන මතකයන් අලුත් කරන සිතිවිලි තුලින් ඇතිවෙන නොයෙක් විඳීම් සහ දැනීම්, මේ සියල්ල මනසේ දසුන් ආකාරයට මැවෙනවා.

මේ ගීතය, එක් ගීයක් නිසා මුණගැසුනු මිත්‍රයෙක් නිසා අහන්න ලැබුනු ගීයක්

මෙන්න ඒ ගීය ගැන විස්තර.. මුලින්ම මෙන්න මෙතනින් අහලා බලන්න

ගායනය - Insith ගායන කණ්ඩායම.
සංගීතය - කසුන් කල්හාර
පද- වගීෂා රන්සිමාලි

හීන විල මල් පිපී මුදා හල සිරියාව
හෙමි හෙමින් ඇවිත් හිත් මාලිගේ දොරගාව
හමන විට ඒ සුවඳ ආදරේ නුඹ පෑව
දැවටෙන්න හිතයි ආයෙමත් නුඹ ගාව

පිණි වැටී හිනාවෙන මල් දෙවැට අද්දරට
මගේ නෙතු පියාගෙන ඉඳින්නම් එනවාද
තවත් එක වතාවක් නුඹෙ සුවඳ විඳගන්න
හංසියේ එනවාද ගුරු පාරෙ ඇවිදින්න

තාරුකා නෙතු හරින නිහඩ රෑ මැදියමක
ඈතටම දිව ගිහින් හිත මවයි මල් හීන
නෙතු හරින එකම එක ඇසිල්ලක නුඹ පැමිණ
දිග හරියි සෙනෙහසින් මගේ සමනළ මතක

(පිංතූරය - flickr.කොම් අඩවියෙන් හමුවූවක්)

Sunday, 5 October 2008

ඔබේ මිනිස් ගුණය හැඳින්නෙමි


ලෝකය වෙනස් වෙමින් පවතී. එකිනෙකා රුස්සන්නේ නැති සමාජයක් නිර්මාණය වී ඇත, තරහක් ආ විගස පළිගැනීමක් අත ළඟය. දොස්තර ලක්ෂ්මී ඉඳුනිල් මෙනවියගේ අකල් මරණය කියා පෑවේ මේ සියල්ලයි.
ඇයගෙන් සුවය ලැබූ රෝගීන් සිය දහස් ගණනක් සිටින්නට ඇති, එමෙන්ම ඇයව මරණයට පත් කල මිනීමරුවාටද ඇය බෙහෙත් දෙන්නට ඇති. එහෙත් කුරිරු කම් වලට ගුණ අගුණෙහි වෙනසක් වටහා ගන්නට බෑ.
ඇය ගැන බොහෝ දෑ කියවා දැන ගතිමි පුවත්පත් තුලින්, සැබවින්ම ජීවකවරියක් වූ ඈ අසරණ රෝගීන් හට නන් අයුරින් පිහිට වූ සැටි ලියා තිබිනි. ඇසට කාචයක් මිලදී ගැනීමට නොහැකි වූ රෝගී අසරණ අම්මා කෙනෙක් හට ඇයගේ මුදලින් කාචයක් අරන් දුන්න බවත්, ඇතැම් අසාද්‍ය රෝගීන්ට නිවසටම ගොස් ප්‍රතිකාර කල බවත්, එක්තරා ගර්බනී කාන්තාවකට දරු ප්‍රසූතියේදී ඇතිවූ හදිසි තත්වය නිසා නිවසටම ගොස් මව සහ දරුවා බේරා ගත් බවත් දිවයින පුවත් පතේ ලිපියක සඳහන් විය.
වචන හුවමාරුවක් අවසානයේ මිනියක් මරන්න තරම් කේන්තියක් එනවානම් කෙනෙකුට ඒක ඇත්තටම සොයා බලා පිළියම් යෙදිය යුතු අවස්ථාවක්. මන්ද මගේ වැටහීම සහ මේ ගැන සාකච්ඡා කල අපි කිහිප දෙනෙකුගේම අදහස වන්නේ එය මානසික රෝගී තත්වයක් බවයි
දොස්තරවරිය සහ ඒ පුද්ගලයා අතර සිදුවූ වචන හුවමාරුව අවසානයේ රටට දක්ශ, කරුණාවන්ත ගුණ ගරුක දොස්තරවරියක් අහිමි විනි. තම දෙමාපියන් බලා කියාගෙන සිටි දියණිය ඔවුනට අහිමි විය.

"වෛරයෙන් වෛරය නොසන්සිඳේ අවයිරයෙන්ම එය සන්සිඳේ " නිතර ඇසෙන දහම් කරුණක්.

"රටේ ලෝකේ හරිම වෙනස් පුතේ වචනයක් එහා මෙහා උනොත් ඉවරයි. එනිසා පරිස්සමෙන් ඉන්න ඕනා අනෙක් අය සමග වචන හුවමාරුවට යන්න එපා. තමන් නිවැරදි නම් ඒක පිළිගන්න අය පිළිගනියි. වාද කරන්න යන්න එපා " අම්මා නිතර මට මෙසේ පවසයි.

"අම්මෝ අපි කොහොමද බය නැතුව කෙනෙක් එක්ක කතා කරන්නේ ? " මේ ගැන කතා බස් කරන අතර මගේ යාලුවෙක් පවසයි

"අපි දන්නේ නෑ මිනිස්සුන්ගේ හිත් වල මොනවා තියෙනවද කියලා ඒ නිස කතා කරද්දී හැකි පමණ මනා චරිත සංයමයකින් වැඩ කරන්න ඕනේ , කොතරම් තරහෙන් කතා කරන පුද්ගලයෙක් එක්ක උනත් තරහවක් වෛරයක් නැතුව වැඩ කරන්න ඕනා , ඒක මේ ක්ශේත්‍රයේ නියලෙන කෙනෙක්ගේ තිබිය යුතු ලක්ෂණයක්" ගුරුවරයෙක්, medical ethics ගැන සඳහන් කරමින් එසේ අපිට ඔවදන් දුන්නා.

මෙවන් විපතක් කිසි කෙනෙකුට කිසිම කලෙක නොවේවා කියා ප්‍රාර්ථනා කරනු හැරෙන්න කළ හැක්කේ කුමක්ද ?

දොස්තර ලක්ෂ්මී ඉඳුනිල් මෙනවියනි . ඔබව මම නොහඳුනන මුත්, දැක නැතිමුත්, ඔබේ මිනිස් ගුණය හැඳින්නෙමි. දැනුනා එය බොහෝ මිනිස් හදවත් පුරා පැතිර තිබූ බව
ඉඳින් ඔබට පතන්නෙමි නිවන් සුව !

බෝ දුකයී..... :( (image from flicr search )

Thursday, 2 October 2008

හොඳම දේ දරුවන්ට - Every child is special

ලෝක ළමා දිනය සහ වැඩිහිටි දිනය යන සැමරුම් දිනය යෙදී ඇති අද වැනි දවසක උදේම පත්තරේ දකින්න කියවන්න ලැබුනේ පාසැල් බස් රථයේ තිබුන හිඩැසකින් වැටී මිය ගිය පොඩි දුවෙක් ගැනයි. අපේ රටේ වාහන සම්බන්ද තත්ව සහතිකයක් දෙනවා නම් මෙවැනි නුසුදුසු වාහන ඉතා ඉක්මනින් මාර්ග වලින් ඉවත් කරන්න හැකි වේවි. ඒත් වැඩේ තියෙන්නේ ඒවගේ දෙයක් කෙරෙන්නේ නැති එකයි. මට මතකයි අපී ඉස්කෝලේ ගිය බස් වල එහෙම මලකඩ බැඳිලා දුනු බැහැලා පැත්තක් ඇලවෙලා එහෙම තිබ්බේ, පිටගැස්මට එන්නත් ගන්න ඕනා ඒවයේ යන්න කලින්. කොහොම හරි කියලා ඒ දිනයත් හමාරයි. හැමදාම අනාගතයේ කළ යුතු දේවල්, කරන්න ඕනා දේවල් සහ අද තත්වය ගැන කතා බස් කරමින් ඉන්නවා මිසක අපි කිසි දිනක ප්‍රායෝගික යමක් නොකරනවා. බ්ලොග් හරහා එහෙම දෙයක් කරන්න බැරි බව ඇත්ත ඒත් සමහර අයට මේ ලියන දේවලුත් විහිළුවක් වගේ.
ළමයින්ගේ අයිතිවාසිකම්, ළමා ලෝකය සහ ළමයින්ට හිමි විය යුතු දෑ , අහිමි දෑ ගැන එක දිනක මෙහෙම හෝ ගාලා හැම මාධ්‍යයකින්ම විස්තර පළකරනවා. බොහෝ අයට එහෙම දේවල් මතක් වෙන්නෙත් මේ අද වගේ දවසකයි. ඉරිදා දිනයේ තාරේ සමීන් පර් චිත්‍රපටිය විකාශය කල පසු ඒ ගැනම කතා බස් වෙනු දුටුවා. මම මේ චිත්‍රපටය නැරඹූයේ පෙබරවාරි මාසයේ ඉතින් ඒ ගැන ලියපු විශේෂ ලිපියක් මෙන්න මෙතැන පළ කලා ඒකත් මතක් කරන ගමන්ම මගේ නංගී කුඩා කාලයේ ඇය විසින් ලියන ලද කවියක් සහ කූඹියා යන අනවර්ථ නමින් අන්තර්ජාලයේ ලියන තරංග ජයසේන අයියා විසින් එයට එකතු කරන ලද සටහනක් මෙලෙස මෙහි පල කරනවා. ඒ කුඩා දරුවෙකුගේ ඇසින්ම ලෝකය දෙස බලන්නටයි.
මන්ද පෝෂණය, අනාරක්ශිත බව සහ යුද්ධය ළමා ලොව විනාශ කර ඇත. මේ තත්වය තවම කිසිවෙක් හරි හැටි වටහාගෙන තිබේ දැයි කිව නොහැක. ඔබ මම සහ ඔවුන් සියලු දෙන තව දුරටත් කරනු ඇත්තේ ඒ මත තව බොහෝ විනාශකාරී දෑ ඉහ ගිනි තැබීමයි.
තාරේ සමීන් පර් වැනි චිත්‍රපටයක් ලංකාවේ පොදු මාධ්‍යයකින් පෙන්වීම ඉතා වැදගත් දෙයකැයි මට සිතේ. මන්ද බොහෝ මිනිසුන් හුරුවී ඇත්තේ ඒවා තුලින් ජීවිතයට පන්නර ලැබීමටයි.
5 වසරේ කුඩා දරුවන්ටත් අසීමිත බරක් පටවා ශිෂ්‍යත්ව පොර පිටියේ රේස් දුවන්න පුරුදු කරනු මම දැක ඇත්තෙමි. මම දන්න පවුලක අම්මා කෙනෙකු කුඩා දරුවාව 5 වසර ශිෂ්‍යත්වයට පාඩම් කරන්න පෙළඹුවේ ශිෂ්‍යත්වය පාස් නොවුනොත් ඒ අම්මා ගෙදරින් යන බව පවසමිනි.
සෑම දෙයකින් පළමුවැනියා වන්නට, විශිෂ්ඨතමයා වන්නට දෙමාපිය වැඩිහිටි සියලු දෙන දරුවාව පොළඹවයි. දරුවාගේ ළමා ලොව විනාශකර යාන්ත්‍රික, ගුණ ධර්ම කිසිවක් නොමැති අමනුස්සයෙක් බවට දරුවා පත්වෙන්නේ නිතැතිනි.

එම චිත්‍රපටයේ එන දෙබසකින් මා මේ සටහන අවසන් කරමි
(Ishan's teacher Nikumb to Ishan's parents : this is a translation of the hindi dialogs)
"there is a cold war out there , every one wants to grow toppers and rankers in their homes
every one wants number 1
Doctor engineer management, less than that is unacceptable
95.5% 95.6% , 95.7% less than that is uncountable
Isnt it ?
think about this,
every child has his own quality own expertise own desire
but no , every one is busy stretching the finger to make it long
keep doing that ! no matter u break the very own finger"