Wednesday, 30 January 2008

සොඳුරු හිත්

මම සිංහල කවියට පෙම් බැඳ කියලා පටන් ගත්තට, කවි කථා සාහිත්ය හැමදේම අන්තර්ගත කරන්නයි සිතුවේ. ඒඅතරම අතීත මතක ආවර්ජනය කොට ලියන්නත් සිතුවා.

දැන් නේ්වාසිකාගාරයේ අන්තර්ජාල පහසුකම් තිබෙන නිසා, දිගටම ලියන්න හැකිවේවී, ඒත් බොහෝ දුරට එන සතියේ ඉඳන් නැවත කැම්පස් වැඩ පටන් ගන්න නිසා රාත්රියට පමණක් එය කරන්න සිදුවෙනවා,.
මීට කලින් වෙනත් ෆෝරුම වල ලිව්වට, නිදහසේ ලියන්න හැකියාවක් තිබ්බේ නෑ. එක්කෝ ඒවා අයිති අයගෙන් බලපෑම් නැත්නම් ඒවාට එන අනිත් අයගේ දෝෂාරෝපන, මොකද මම පෙම් කවි අජීර්ණයකින් පෙළෙනවාය කියලා සමහරු හිතාන උන්නේ. සමාජ වාදී අදහස්, සමාජවාදී කවි, රැඩිකල් ලියැවීම් කියලා මම ලියන දේවල් වර්ග කල අයත් සිටියා. සමහරු, ඉගෙන ගෙන වැඩි වෙලාය කියලත් කිව්වා. ඊළඟට මම ලියන එවා දිරෝගන්න බැරුව පල නොකියා පලා බෙදපු අයත් සිටියා.
ඒ කොහොම උනත් ඒ හැම දේටම නැවතීමේ තිත තියලා, ලියන්නෙම නෑ කියලා හිතං හිටපු මට, නවතින්න සිදු නොවුනේ නිතර සවි දෙන සොඳුරු හිත් කීපයක් නිසා.

ලියන කවි හැම එකක්ම කියවන මගේ හොඳම යාළුවා, විශ්වජිත් ධර්මවර්දන නිසා තමයි ඇත්තටම මම අන්තර්ජාල පරිශීලනයට පෙළඹුනේ. "බෝදියා, අපි සයිට් එකක් හදමු, බෝදියා කවි ෆෝරුම් වල දමමු" කියලා, මට අන්තර්ජාලයේ අයන්න ආයන්න කියා දුන්නු අදටත් නොවෙනස්ව සිටින මගේ හිතමිතුරා වීශ්වජිත් නිසා නොවේනම් කෙදිනකවත් මා මේ තරම් නොලියනු ඇත.

කවි ලියන අතර තුර හමු වුන සොඳුරු සිත් ඇත්තී ප්රශංසනී අක්කා ගැනද යමක් ලියන්නම ඕනේ, මං ලියලා සයිබර් ගත කරන කවි රිවිර පත්තරේට යවලා ඒවා තවත් සමාජගත කරේ ප්රශා අක්කා, ඒකෙන් මේකෙන්, මහ නුවර නෑදෑ පරපුරම මං කවි ලියන බව දැනගත්තා. කවි පොත හැමෝටම බලන්න ඕනෙ උනෙත් ඒ නිසා. ප්රශා අක්කාට අනේක වාරයක් ස්තූති වන්ත වෙන්න ඕනෙ ඒ සම්බන්දයෙන්.

පොඩි කාලෙ ඉඳන් කවි ලියන්න මට තිබුනේ ලොකු ඇල්මක්, මතකයේ තැන්පත් වෙලා තියෙන හැටියට, පහ වසර පන්තියෙදි, පොඩි පොඩි කවි පන්ති ලියූ බව මතකයි, පන්තියේ සිටි නපුරු වස ළමයෙක් සම්බන්දයෙන් කවි ලියූ බවත් මතකෙට නැගෙනවා.
හත වසර පන්තියේ, ගුරු දිනයට ගායනා කරන්න සුදුසු කවි පන්තියක්, ලියන්නය කියලා බාර දුන්නේ මට, ගෙදර අවිත් අප්පච්චීට කන්කෙඳිරි ගානකොට, අප්පච්චී බොහොම අපූරු කවි පන්තියක් රචනා කර දුන්නා. අප්පච්චි ලියන අයුරු බලාගෙන හිටි මටත්, එක දිගට කවි ලියන්න ඕනේ උනා, එළි වැට තියලා කවි ලියන්න මට මුලින්ම ඉගැන්නුවේ මගෙ අප්පච්චී. අප්පච්චී අපිට කාළි දාස, තොටගමුවේ රාහුල හිමි, වෑත්තෑවේ හිමි වැනි කවියන් ගැන අපූරු කතා කියා දුන්නා. කවි මතක හිටින්න පුංචි කාලෙ කවි පද කියා දුන්නේ අම්මා. සුදෝ සුදු කවි පන්තියේ් කවි පද තාම කටපාඩම් ඒ නිසා. ඊට පස්සේ, නිතර නිතර ලියන හැම දෙයක්ම කියවන්න කියලා අප්පච්චිට මගෙන් බේරුමක් තිබුනේ නෑ.
පන්තියේ නිදහස් වෙලාවලදී මා ලියූ කවි පොත කියවන්නත් බොහො යාළුවන් පුරුදු වී සිටියා. අශිකාට ලියූ කවිය, මංජරී ඇඳපු චිත්ර වලට, සඳමලීගේ හමුදාවට බැඳෙන්න තිබුනු ආසාවට, මේ වගේ නොයෙක් දේවල් පාදක කරගෙන ලියූ කවි ඒ පොත පුරා තිබුනා.
10 වසර පන්තියේදී, දිනක් කවි පොත අහම්බෙන් පත්මා ගුරු මෑණියන් දුටුවා, මිස් පොත අරගෙන කියවද්දී, එහි පන්තියේ ළමුන් සඳහා ලියූ කවි තිබෙන නිසා තරමක් තිගැස්මක් මසිත තුල පැන නැංගා, ඒ අපේ පථයට වැටෙන්නැති, ඉස උදුම්මාගත්ත, සමහර ළමුන් සඳහා, යහළුවන්ගේ ඇරයුමින් මා ලියූ කවිද එහි තිබුන නිසාවෙනි. අම්බානක බැනුම් අහන්න වේදෝයි සිතමින් සිටි මාව පුදුමයට පත් කරමින්, මිස් මා ලඟට කැන්දා, ”මේ කවිය ලිව්වේ කාටද මම දන්නවා” යැයි කියමින්, සිනහ නගමින්, නොයෙක් කවි වල ගුණ දොස් පෙන්වමින් මා තවත් කවි ලියන්නට උනන්දු කළා, රසය සහ උත්ප්රාසය කැටි කර කවි ලියන හැටිත්, අපේ රටේ විද්වත් කවියන්ගේ වතගොතත් මා ඉගෙන ගත්තේ පත්මා ගුරු මෑණියන්ගෙන්. පාසැල් රචනා තරඟයෙන්ද හැමදාම පළමු වැනියා වීමට පුළුවන් උනෙත්, අර රචනය අවසානයේ මම ලියන කව් පද දෙපෙළ නිසාය කියා එකල ඇතැම් යහළුවන් පැවසූවා මතකයි. කියවන සෑම කවියක්ම කටපාඩමෙන් නැවත කියන්නත්, මම බොහෝ ආසා කල දෙයක්. සාහිත්ය පොතේ කවි පාඩම් වලදී, පොත නොබලා කවි ගායනා කර පෙන්නුවේ මිස්ගෙන් හොඳ අහන්නත් එක්කම තමයි. ඒ ඉතින් පොඩි කාලෙනෙ.

මා දුටු සේකර



යුග පුරුෂයන් පහළ වෙන්නේ කලාතුරකිනි.
මා සේකර දැක ඇත්තෙ ඔහුගේ කලා කෘති තුලින් සහ ඔහු පිළිබඳව ලියැවුනු සටහන්, ලිපි යනාදියෙනි.
සේකරයන් මිනිස් හදවත් තුල වෙසෙන්නෙකි. ඔහු තම ගදය පදය සහ සිනමා කෘති, මේසියල්ලෙන් මිනිස් හදට කථා කල කලාකරුවෙකි. මා සේකරයන් කව් කියවන්නත් කලියෙනි ඔහු විසින් රචනා කර ඇති ගීත රසවින්දේ.
රත්න දීප ජන්ම භූමි ගීය රූපවාහිනියේ විකාශය වෙද්දී, එ ගී හඩටද ගී පදවැලටද මා බොහෝ සෙයින් ඇලූම් කලෙමි.
ගීතයක පදමාලාවට වැඩි ඇල්මක් දක්වන මසිත සේ්කරයන්ගේ තාලයට මුසුවෙන , රිද්මය හා ගැටෙන සදාකල් හිත තුල රැඳෙන පද වැල් හා පෙමින් බැඳුනාය.

වක්කඩ ලඟ වැහි වැටෙන තාලයට
තිත්ත පැටව් උඩ පැන නැටුවා
වැස්ස වහින්නට ඉස්සර අහසේ
වලාකුළින් විදුලිය කෙටුවා....

සේකරයන්ගේ සිතෙන් බට පද සමූහය , ගලා හැලෙන දිය පහරත් , වක්කඩ අසල රඟ දෙන තිත්ත පැටවුන් හා අහසේ රොක් වෙන කළු වැහි වලා කුළු රංචු නොදැනීම අප සිත් තුල රූපාකාරයෙන් මවන්නට සමත් වේ

රත්නදීප ජන්ම භූමි
ලංකා දීප විජය භූමි
මේ අපේ උදාර වූ මාතෘ භූමියයි මාත භූමියයි
ආදි සිංහලේ් වීර දුපුතුන් ලෙයින්
සාර වූ උදාර වූ මාතෘ භූමියයි මාතෘ භූමියි


”මා නියම කවියා මනින්නේ මෙසේය, මේ කවියාට වෙන අන් අය පෙරකී දේට වඩා වෙනස් දෙයක් කීමට තිබේද? ඔහු එය කීම සඳහා වෙනස් මගක් සොයා ගෙන ඇද්ද? කිනම් නව මගක් සොයා ගැනීම පමණක් පරමාණවත් නොවේ, ඔහු සොයා ගත් මග කවියා පවසන වෙනත් දෙය මතුකර පෙන්වීමට කෙතරම් ප්රබලද යන්න පෙනේද යන මේ කරුණුය... ටී එස්. එලියට්”

මේ කියන ලෙසට, සරලව, එහෙත් ගැඹුරු දැ, සැහැල්ලූවෙන්, ලියා තබන්නට සේකරයන් සමත්වෙනවා යැයි මට සිතේ, හැම පදයකින්ම අළුත් යමක් ලියන්නට කියන්නට උත්සහ කරන ඔහු පවතින සම්ප්රදායට රාමුවී, කොටුවී සිටි බවක් නොදකිමි. සේකරයන්ගේ කලා නිර්මාණ පිළිබඳ වඩා විද්වත් ලෙස ලියන්නට තරම් මා උගතෙකු නොවේ. මා උත්සහ කළේ මට දැනුනු සේකරයන් කෙසේද යන්න පමණක් ලියා තැබීමටයි.

සේකරයන් මා දකින්නේ මානවහිතවාදී, මහා කලාකරුවානන් කෙනෙක් ලෙසය. මා අසා කියවා ඇති ලෙස ඔහු, පොළවේ පය ගසා ජීවත් වූ, සැබෑ මිනිසෙකි. ඔහු ලියූ දෑ මිනිස් හදවත් තුල තවද, තව බොහෝ කල් යන තුරුද පවතින්නේ එහෙයිනි.

දහසක් වැඩරාජකරී එක්ක ගැටෙන අපට සේකර මතක්වෙන්නේ කවියක් කියෙව්වොත් හෝ ගීතයක් ඇසුවොත් විතරමද ? එහෙම නැත්නම්, එතුමාගේ අනුස්මරණ දින එළඹෙද්දී පමණක්ද?

පාළු අඳුරු නිල් අහසට ඈත දිලෙන රන් තරුවට කවි ලියූ ඔබගේ කව් ගීයට පෙම් බැඳ, කවියට කාව්යකරණයට පෙම් බැන්ඳෙමි,
මහගම සේකර කවියානන් වෙනුවෙන් මා මීට බොහෝ කලකට පෙර සටහන් කල කවි පද කිහිපයක් මෙසේ ලියා තබමි.

පාළු අඳුරු නිල් අහස පුරා ඔබ
සිත්තම් කල කවි තරුද දුටිම්
නුඹ පණ පෙව් කවි රන් ගිර පාමුල
පිපී වැනෙන මල් පොඩිද දුටිම්

”වක්කඩ ලඟ වැහි වැටෙන තාලයට”
ගෙත්තම් කළ සිත් රූ කවිකම්
වැසිවසිනා අහසත් මහ පොළවත්
කවි පදගින් ලියු යුරු මනරම්

බෝ

Tuesday, 29 January 2008

දැන් සිංහලෙන් ලියමි

සිංහලෙන් ලියූ බ්ලොග් සටහන් කියවද්දී මටද මේ අයුරින් ලියන්න පුළුවන් නම් කියා සිතුන වාර අනන්තයි. කීප දෙනෙකුගෙන් ඇසුවත් එයට හරියටම උපදෙසක් නොලැබුනු නිසාම වෙබාලෝචන නැමැති බ්ලොග් සටහන් ලියන ආනන්දවර්ධන මහතා වෙත ඊමේලයක් මගින් මට මේ සඳහා කළ යුත්තේ කුමක්දැයි අසා විමසුවා. ඉතා කෙටි කාලයක් තුල හැරෙන තැපෑලෙන් මට සියලූ උපදෙස් සහ ඊට අවැසි මදුකාංග ලබාගත යුතු වෙබ් අඩවි සහ නිසි පියවර සඳහන් කර අවැසි උපදෙස් ලබා දුනි.
සිංහල බ්ලොග් කරුවන්ගේ සමූහය වෙත මේ සඳහා උපදෙස් විමසා මා යොමු කළ විද්යුත් පණිවිඩය ඔස්සේ මට එ සඳහා අවශ්ය සියලූ උපදෙස් හා පියවර සටහන් කොට එවු මලින්ත මහතාට ස‍‍‍හ
වෙබාලෝචන හි ආනන්දවර්ධන මහතාට ‍‍මාගේ ස්තූතිය පුද කරමි
ආයුබෝ වේවා !

Letting Go

දයාබරකමක් ලෝ වැස්සන් කෙරෙහි
සහෝදරකමත් සවියත් ඇති සිතෙහි
මනා පැවතුමත් සතියත් වැඩු දිනෙහි
දිනාගත නොහැකි කිසීවක් නැත ලොවෙහි

බෝ. ©

Is feeling a suffering ? As it is explained in Buddhism, feelings acquire grasping of desire. Cause of suffering is the grasping of desire. I think I really have to think more of desire and try to understand what it is. but on the other hand desire is a necessity to survive in this world.
"Desire has a power over us and deludes us only as long as we grasp it, believe in it and react to it.Thinking it's really 'me' and 'mine' and at the end we listen to our desires without even recognizing the good and bad outcomes of it.
I want to find a way which we can contemplate desires and listen to them without attaching to them. Can we just allow them to be the way they are.

Saturday, 19 January 2008

As I see it....Sinhala Poetry

Poetry is just a Way of Life
I am immensely in love with Sinhala poetry . In between my hectic daily workload i manage to squeeze a few hours to indulge in blending words and create poems. its been my penchant since school days, during which my poems revolved around different personalities of my buddies

Later on I had my own special book which I used to scribble down all the rhythmic thoughts and words which came across my mind, and that book was pretty famous in class. Not to mention that I had loads of poems written for my classmates.

The first seeds for my poems were sowed by my dear Parents.
At home my Appachchi and amma always guided me towards the light,making my mind open up to the realities of the world.
The environment at home was soo conducive and supportive towards my poetic thoughts which was at its infancy.

While learning the traditional and functional yet realistic capabilities of our legendary poets and poetesses,I always try to reach new dimensions in poetry , and to improve my knowledge on sinhala literature and poetry.
Sadly my MD finals (next year) are turning out to be an obstacle. But at least I am gleeful that my cumbersome MD will be over leaving me alone with my blended words and rhythms

I am currently writing and publishing my poems online, while researching on our professional poets, their skills and patterns,
here are some of the discussion threads I've contributed
http://sinhalaya.com/nimnaya/index.php/topic,3487.0.html

in here we have collected and brought together some interesting and informative articles on sinhala poetry
http://www.sinhalaya.com/network/index.php#16