Saturday, 19 April 2008

නීලමනී කොයි,,, සහ මොනිකා

සිංහල කවි අහස යට නම රැන්දූ කිවිඳියන්ගේ නම් අතර මොනිකා රුවන් පතිරණ නාමය අනිවාර්යෙන් කියවේ. එදිනෙදා කතා බස් කරන සරල වචන අහුරකින් තාලෙට කවියක් ලියන්ට සමත්කම් දක්වන කවීන් කිවිඳියන් දුලබය. නොතේරෙන සම්භාව්ය පද ඇමිණුමකින් කියවන්නා වෙහෙස කරවන පද්ය රචනා මා කොතෙකුත් දැක ඇත.
නමුත් මොනිකා කිවිඳියගේ කවි, කියවූ කෙනෙක්ට ඒවායේ ඇති සරල බව මැනැවින් වැටහෙනු ඇත. වචන දෙක තුනකින් උත්ප්රාස රසය කැටි කරගන්නට ඈ සතු දක්ෂතාවය මෙන්ම සංකීර්ණ සමාජ සංසිද්ධින් කාව්යමය පෙළහරකින් විස්තර කිරීමට බස හසුරන ආකාරය අංකුර කවි කිවිඳියන් වන අපිට හොඳ ආදර්ශයක්.

බලන්න මේං මේ කවි දෙක ...

කියන්න මහතාණෙනි මට
ඔබද උතුම් හිපොක්රටීස්
ලොකු කොළුවා මට දවසක්
පොතක තිබී කියාදුන්නෙ
වෙද සතරේ පියාණන්ලූ
හිපොක්රටීස් නම් උතුමා
ඒ ඔබදැයි කියන්න මට
දොස්තරලා දිවුරුම් දෙන
ඒ උත්තම දිනයේ්දී
සාක්කියට බලා ඉන්නෙ
උඩ අහසේ් දෙවිවරුන්ලූ
එ් දිවුරුම කියා දුන්නෙ
හිපොක්රටීස් උත්තමයලූ
මගෙ ඉගෙනුම ඉවරවෙලා
දිවුරුම් දෙන දවසේ්දී
දිවුරුම් දී අප කවුරුත්
පොරොන්දුවක් වෙනව තමයි
සේ්වයටම කැපවෙන්නට
එයින් පසුව මා කිසිදා
මතක් කලේ නැත ඔහු ගැන
උදේම රජයේ රෝහල
හවසට චැනල්වලම
ගඟක් වගේ ඇදී ගලන
රෝගී ජන ගංගාවේ
ලෙඩුන් එගොඩ දමනු මිසක්
මතක කොහිද හිපොක්රටීස්

(හිපොක්රටීස් සහ රෝගිනිය කාව්ය සංග්රහයෙන්)

No comments: