Friday, 18 April 2008

බුදුන් දහම් සඟුන් සියල්ලට පළමුවෙන්

පුරාණයේ පටන් අපේ ඇත්තෝ මොනවා කරන්නත් කලියෙන් තමන්ගේ ආගම දහම සිහි කොට , වැඳ අවසර ගත්තා. ඔන්න අපේ ඉතිහාසය ගත්තොත්, විවිද නාඩගම් නූර්ති, ජන වහර කටවහරේ එන නොයෙක් කතා සහ අප ජන සමාජයේ පවතින සිරිත් විරිත් වලින් මේ බව තව දුරටත් ඔප්පු වෙනවා
අපේ ජන ජීවිතය බුදුන් දහම් සඟුන් ඇතුලු ත්‍රිවිද රත්නය කෙරෙහිද නොපෙනෙන තිස් තුන් කෝටියක් වූ දෙවි දේවතාවුන් වහන්සේලා සමගද බැඳී තිබුනේය. ස්වභාව දර්මයේ සියලු වස්තූන් දේවත්වයේ ලා සැලකීමට ඔවුන් එකල පුරුදු වී සිටියේය. අව්ව වැස්ස ඉර හඳ සුළං තම භව බෝග සහ අස්වැන්න කෙරෙහි බලපෑම් ඇතිකරන එක්තරා අභිචාරී බලවේගයකැයි ඔවුහු විස්වාස කලෝය. ඉතින් කරන්නට යන ඕනෙම කාර්‍යයකට කලියෙන්, ඒ කිව්වේ ඕනෙම හොඳ වැඩකට කලියෙන් බුදුන් දම් සඟුන් වැඳ අවසර ලබා ගන්නා පුරුද්දක් අප ජන සමාජයේ පවතී. ඕනෙම වැඩකට යන්නට කලියෙන්, ආගම දර්මය සිහි කරන්නේ, දෙමාපියන් වැඳ අවසර ගන්නේ ඒ නිසායි

බුද්දං සරණේ සිරස දරාගෙන
දම්මං සරණේ හිත පහදාගෙන
සංඝං සරණේ සිවුරු දරාගෙන
ඉඤඤයි තුන් සරණේ අදහාගෙන

බුද්දං සරණයෙන් බුදු ගුණ කියන වරන්
දම්මං සරණයෙන් දම් ගුණ කියන වරන්
සංඝං සරණයෙන් නව ගුන කියන වරන්
මේ තුන් සරණයෙන් මුඛ දිවි හරින වරන්

ඒ අපේ ජන වහරේ පවතින එසේ අවසර ගැනීමේ හෝ වරං ගැනීමේ කවි යටතේ එන කවි කිහිපයකි
මේ මා ලියූවක්

කරන කාරිය පළමු හිතේ පිරිසිඳු කමම
බුදුන් දම් සඟුන් වැද වඩා අවසර ගැනුම
මගේ දේ නොවෙයි අපි අපේ දේ ගොඩ නැගුම
තමයි මා උපන් දේශයෙන් මා ලද දැනුම

No comments: