Tuesday, 1 April 2008

කවීයට කවිය කියනා හැටි...

තම පාළුව කාන්සිය මග හැර ගැනීමටත් රසාස්වාදය සඳහාත් අප ජන හදවත් තුල කවියට තිබුනේ ප්‍රදාන තැනක්.. රාත්‍රියට පැල් රකින විට, කියවෙන පැල් කවියකත්, සාමුහිකව එක් රැස්වී කරන්නට යෙදෙනෙ ගොයම් කැපීම්, පන් නෙලීම් ආදී ක්‍රියාවන්හි කියෙවෙන කවි තුලත් තිබුනේ ජන හදවත් තුල මුල් බැසගෙන තිබූ ඒ අව්‍යාජ සංකල්පනාය.
කවියට ඇලුම් ඇති එකිනෙකා හමුවූ විට කවියෙන් ආගිය තොරතුරු කතාබස් කිරීම, විවිද සංවේදනා පිළිබඳ දොඩමළු වීම එ'දා ඉඳන් අප හෙළ සමාජයේ පැවතියා.
රෑ පැල් රකින ගැමියා, තම පාළුව කාන්සිය මකා ගන්ට නිදිමත නැති කරගන්ට, අපූරු තාලෙට කවි පද බඳින්නේ, එ' හඬට අල්ලපු හේනකින් පිළිතුරක් ලැබෙන බව එ'කාන්තයෙන්ම දැන්නා නිසාය
හිටිවන කවි මඩු වලදී ගෙතුනු කවි කතා නිරතුරුව කිය්වන්ට ලැබිනි, අගනුවර තරුණ කවි සමාජයේ හමුවලදී කවියෙන් කවිය පිළිතුරු පද බඳින කිවිසුරු කවි කිවිඳියන්ගේ දස්කම් දුටුවෙමි
කවි මඩුවක් ගැන අහන්න ලැබුනු කාලයක් මතක නැති වේගෙන එනකොට වෙබ් අවකාශය තුල අපි එහෙම වැඩක් කරා
මම මුල්ම කවිය ලියද්දී නම් හිතුවෙම නෑ මේ තරම් ප්‍රතිචාරයක් ලැබේවි කියලා..
ඒත් දැන් කවි 300 වඩා මේ ෆෝරුම හූයට (ත්‍රෙඩ් එකට) එකතු වෙලා
දැනට කවි කීපයක් මෙතන පල කරා..ඔබත් හැකිනම් කියවා බලන්න..ඊට එකතු වෙන්න

Bo :
අහස් විල උතුර උතුරා වහින කොට
ඉරත් තරහ වී ඇකිලුනි සීතලට
හිතත් සසල විය පුපුරණ හෙණ හඬට
ටිකක් විතර බය දැනුනා තනිකමට

Nalubatta :
තිස්සේ අමතකය සැම දෙය නෙවෙද නගේ
ගැස්සෙනවාද හදවත වැඩි වී වේගේ
නිශ්චේ කර කියමි රෝගය සිතින් මගේ
වැස්සේ නොවේ වයසේ වරදය 'බෝ' ගේ

Bo:
වැස්සට නොවේ බය තනියට අකුණටය
හැමදේ නොවේ නුසුදුසු දේ අමතකය
තිස්සේ ගැහෙන හදවත තවමත් හොඳය
පෙනුනේ අයියගේ රෝගේ සලකුණුය

Su :
අයියට පෙනෙන්නේ නංගිගෙ කල වයසමය
නංගී දකින්නේ අයියගෙ රෝ ලකුණුමය
දෙන්න ට කියමි දැන් කළ යුතු හොඳම දෙය
ගහ දන්නා අපට ඔය කොළ නොපෑමය

Nalubatta:
ලැබූවම අබූද්දස්ස කල තිස්සෙම
ගෙඩියම ලබූත් වේලූ රස තිත්තම
නිමිනෙම රැජින නිතිණ ලද රජකම
දැන්මම බලන් කරන හැටි කපූකම


Read more at : Sinhalaya Kaviyata Kaviya - Foruma kavyakaranaye daskam

1 comment:

nidhahasa said...

කදිමයි , කරුණාකර තව පල කරන්න. මැරතන් එක දවසටත් කරමු මෙහෙම වැඩක්. පංකාදු පහයි.