Tuesday, 12 February 2008

මගේ සෙත් සිරිත...neither too much nor too little


ලියපු යමක් පළ කරන්නම් කියලා හිතාගෙන හිටියට හොස්ටල් එකට ඇවිත් බලද්දි, මුලු හොස්ටෙල් දෙක තුනේම අන්තර්ජාලය අඩපන වෙලා, ඉතින් ආයෙත් කට්ටිය ඇවිත් හදනකම්ම බලන් ඉන්න උනා, වස් කවි නොවී සෙත් කවියක් වෙනු දැයට කියලා මා ලිව්ව ඒ කවි සංකල්පනාවට ප්රතිචාර ලැබී තිබ්බ, ලියන ඒවා තවත් හොදින් ලියන්න මේ ලැබෙන දිරි ගැන්වීම් මහෝපකාරී වෙනු ඇත,

මට කේන්තියක් ආවම කළේ කවි ලියන එක, දුකක් හිතුනමත් කළේ ඒ ගැන කවි ලියන එක, කවුරු හරි බැන්නමත් කලේ ඒගැන කවියක් ලියල තරහ පිට කරන එක, තනිකමක් දැනුනත් කලේ කවි ලියන එක, හිතේ තියෙන දේ කට වචනයෙන් පිට කරන්න බැරි උනහමත් කලේ කවි ලියන එක,
කවි කියන්නෙ මොනවද කවි ලියන්නෙ කොහොමද ඔහොම ප්රශ්න බොහෝමයක් මට නොයෙක් වෙලාවට ඇති උනා, එනිසාම පත පොත කියවන්න නැඹුරු උනේ

For me a Poem means, some thing extraordinary, If I can visualize a normal situation in a more rhythmic yet realistic and meaningful way I can definitely call it a poem. I define Poetry as Rhythmic thoughts, If those thoughts can create a photograph in the readers mind I think thats the best a poem can do,
If the verse is rhythmic it sort of captures our mind in a more nourishing way.

I read the following statement in an article written by Marilyn Singer
WHAT MAKES A GOOD POEM? In 2002, Marilyn asked a group of authors, editors, and other book people this question. among all written answers I liked this the most,

"There are at least a hundred different ways to respond to that question. Like a good poem, it says more in a few words than some novels do in three hundred pages.

But, here's a thought I had recently about poetry:

A good poem is like medicine. It can be made up of almost anything, but only when its ingredients are put together in the right proportions--neither too much nor too little—can it affect your life.

Taking that medicine analogy even further, just a little dose of good poetry is sometimes all you need to be helped and even healed.

This, of course, ties into some very old ideas. My Abenaki ancestors said that words have power, that a song can be medicine, can restore balance, can bring back joy after sorrow. Words of power make things happen. Good poems touch that sort of power. " ~ Joseph Bruchac ~


පහත කවිය ලියෑවුනේ පසුගිය ජූලි මාසයේ, හිතේ තිබෙන සියලු දෑ සටහන් කෙරුම මගේ පුරුද්දක් වෙලා තිබුනා, ඒවා තාලෙකට රිද්මෙකට ලියන එකත් ඒ එක්කම පුරුදු උන දෙයක්, ඉතින් එනිසාමයි
කවියත් ජීවිතයේ එක විදිහක් ...
කියලා කියන්ට හිතුනේ.

මගේ සෙත් සිරිත

කරන කාරිය පළමු හිතේ පිරිසිඳු කමම
බුදුන් දම් සඟුන් වැඳ වඩා අවසර ගැනුම
කරන දේ දැන උගෙන කරනු මිස හරියටම
නොදැන කිසි දෙයක් කෑ ගසනු වේ මෝඩකම

දුටිමි නම් අවැඩ දේ දෙන්නෙ පෙන්වලා හෙම
අපේ කම නිසාවෙනි නැතුව කහටක් එහෙම
මගේ දෙය නොවේ අපි අපේ දෙය ගොඩ නැගුම
තමයි මා වැඩූ දේශයෙන් මා ලද දැනුම

මේ බිමේ මා උපන්නේ මගේ පිනටමය
මට උතුම් මට උතුම් මගේ ලක්මෑණිමය
සත් සිරිත් සිහළ ගති අපේකම අපේ දෙය
රැකගැන්ම වගකීම වේ අපිට උරුම දෙය

දනින් පහළට අඳින ඇඳුම දික්වී තැබුම
වටී සද් සපිරි බව එයයී ඔබ ලද දිනුම
ගුණින් නුවණැසින් මෝරා ඉගෙන ගත් දැනුම
මනින මිම්මත් එයයි ඒ ඔබේ හැදුනු කම

කුඩා කල සිටන් අප දැන උගත්තේ අපෙම
රජුන් කුමරුවන් වීරියෙන් රට දැය රැකුම
හිතේ ඇති මහා ශක්තියක් වෙයි නම් තවම
අමා බුදු ගුණින් වැඩු මහා සතියයි පරම

බෝ ©

2 comments:

Purnima said...

Interesting post, Bo. I too enjoy writing down my thoughts in poems whenever i can't keep them any longer inside. It gives an amazing relief.

Life said...

"මේ බිමේ මා උපන්නේ මගේ පිනටමය
මට උතුම් මට උතුම් මගේ ලක්මෑණිමය
සත් සිරිත් සිහළ ගති අපේකම අපේ දෙය
රැකගැන්ම වගකීම වේ අපිට උරුම දෙය"

මෙන්න මේ චින්තනය විතරයි අපිට ඔන. අපේ කම අපේ සමගිය වඩවා ගන්න මේ චින්තනය සමාජගත වෙනවානම්....

එය සමාජගත කිරීමට ඔබ කරන උත්සාහයට මගේ ආචාරය!