Saturday, 25 April 2009

කවිය නොකියවා කවියා කියැවීම.

ගහන ගහන හැම ගලක්ම මලක් වෙලා බිම වැටෙන්න...

ලියන දෙයින් ලොව සනහා මෙත් මල් දම් පතුරවන්න
අසන දෙයින් මට වගේම ඔබටත් සතුටක් දැනෙන්න
රුදුරු වදන් පිට ලියලා හඬන සිතක් නොම තලන්න
මිතුරු වෙසින් එන සතුරන් හැමටම එක සේ සිටින්න

කියන කියුම් ගැන හිතලා පලක් නොවේ මැයි සිතන්න
ගහන ගහන හැම ගලක්ම මලක් වෙලා බිම වැටෙන්න
රිදෙන නිසා කෑ ගසනා අමිනිස් හිත් නොම තියෙන්න
ලියන සියල් මිනිසුන්ගේ හිත් නොතලා නුඹ ලියන්න



මහගම සේකර කවියාගේ සක්වාලිහිණි කාව්‍ය ග්‍රන්ථයේ එන මගෙ කවියෙන් මා නොසොයන් කවිය අපි නැවත මතක් කරගත යුතුයි...

අපි හැමෝම නොදැනුවත්වම එකම අරමුණක් ඔස්සේ ගමන් ගන්නා අතර, මට කලියෙන් ඔබට ඒ අරමුණ සාක්ෂාත් කරගන්ට පුළුවන් වුනොත් ඔබේ නමින් පැසසුම් මල් පිපේවි. ඒ මල් තුල මා දකින්න.. යනුවෙන් නිරපේක්ශ සිතුවිල්ලක් කැටි කොට ලියවුනු මේ කාව්‍යය මසිත නිරන්තර නින්නාද දේ.
මතුවටත් එසේමැයි.

කවිය නොකියවා කවියා කියැවීම බෙහෙවින් දක්නට ලැබෙන දෙයකි. කෙනෙකුගේ අනන්‍යතාවයට ගරු කරන මිනිසුන් බ්ලොග් අවකාශයේ නොසිටීම මේ සියල්ලටම හේතුවයි.
 සියල්ලන්ගේම වෛර සිතුවිලි නැතිවී, ද්වේශයෙන් පසුවන සියල්ලන්ගේම ද්වේශ සිතුවිලි නැතිවී ඔවුන් ගේ කිළිටි වූ සිත් සතන් නිවී සැනහේවා යන්න මගේ ඒකායන පැතුමයි.

Sunday, 12 April 2009

එරබදු මතක් කරන අවුරුද්ද


එරබදු මතක් කරන අවුරුද්ද ලඟ ඇවිත්
සුභ නැකැත් පිළිගන්න කැවුම් කිරිබත් ඉදෙත්
රුදු සතුරු ගිනි ඇවිල දහස් නෙත් තෙත් කරත්
සෝ සුසුම් මැද බොහෝ දනෝ අද දිවි ගෙවත්

රූ පෙට්ටි තිරය මත බෝ සිනා පිරෙන සඳ
සුභ නැකැත් මතක් කර සුභ කරයි අවුරුද්ද
හැම දෙසම හැම මුවෙම මේ සිනා නැගෙනවද
උන්ට නැති මේ සතුට අපි කොහොම සමරමුද

හතර කොණ හැම සිතක සිනහ මල් පීදිලා
නිදි වරා විඳින දුක් ගැහැට හැම නිමවෙලා
යුද ගිනි නිවී සතුරු ගැහැට හැම නැතිවෙලා
හිනැහෙයන් අවුරුද්ද මග ලකුණු සුභවෙලා

බෝ ©

උතුරට කදමලු බැඳගෙන නෑගම් යන්නට ලක ලැහැස්තිවෙන අපේ ඇත්තෝ පිරිසක් රූපවාහිනී තිරයෙන් දුටුවා. හැමදේම විවේචනය කර කර ඉන්නේ නැතුව යමක් කරන්නට පෙළඹීම ගැන ඒ අයට ගොඩාක් පිං. මොකද ඒ කොනෙත් මේ කොනෙත්, කොහිත් ඉන්නේ මිනිස්සු. අවුරුදු සැමරුම් නොමැතිව දුක් විඳින, තාමත් ත්‍රස්ත ග්‍රහණයෙ සිටින අහිංසකයන් ගැන දුකයි. ඉක්මනින් ත්‍රස්ත උවදුරු දුරුවී අපේ රට එක්සේසත් වෙන දිනය උදාවේවා කියා ප්‍රාර්ථනා කරමි.

හැමට සුභ අලුත් අවුරුද්දක් වේවා....
අපේ රටට ඉක්මනින් සාමය සතුට සෞභාග්‍යය උදාවේවා !
අලුතින් යමක් නොලියවුනත් පරණ මතක අලුත් කරමි

අලුත් අවුරුදු මතක

නෙත පිනන සනහන නිමාවන්
වත දුලන බබලන වෙලාවන්
හිත පිරෙන සනහන සිනහවන්
හද නිවන පහදන කතාවන්


මේ හැම පිරුණු සුභ අලුත් අවුරුද්දකට ආසිරි

ආයු බෝ වේ වා

(චිත්‍රය මවිසින් කුඩා කල අඳින ලද්දක්)

Thursday, 9 April 2009

සමුගන්න කාලයයි

වෛර කඳු ගොඩ ගසන් ඇයිද සිත් තලන්නේ
කෝපයෙන් වියරුවී තව පණක් නසන්නේ
මානයෙන් සිහි නුවණ විකල්වී මිනිසුනේ
පිරිහිලා වැනසිලා අගතියම දකින්නේ

දකින්නට රිසි දේම නිතර නෑ දකින්නේ
අසන්නට රිසි දේම නිතර නෑ ඇසෙන්නේ
හිඳින්නට හැමදාම මෙලොව මේ ලෙසින්නේ
කරන්නට බැරි දෙයත් ඒකමයි සිතෙන්නේ

පිරුණාම මෙත් සිහිල සිත සදා නිවෙන්නේ
කරුණාව පෙරදැරිව සෙනේහය වඩන්නේ
ඒ මගයි දැකගන්න මේ පෙරුම් පුරන්නේ
ඒ හිතයි මතුදාක නිවන් මග දකින්නේ

සුපින්වත් සිතුම් යති දැහැන්ගත වෙන සිතේ
සිතින්වත් නොකර පව් ගතකරමු ජීවිතේ
නිතින් කවි පද බැඳන් දුර ආව මාවතේ
ඉතින් දැන් සමුගන්න කාලයයි මට සිතේ

බෝ

Friday, 27 March 2009

අද..සංකල්පනා

අද !

බොහෝ කාලෙකින් ඉර නැඟෙනු දුටුවා !

අලුත් දවසක්
අලුත් එළියක්
අලුත් අරමුණු බොහෝමැයි

ඉර එළිය නුදුටු දෙනෙතක් ඒ ඉර එළිය දිහා බලාගෙන මද සිනහ නගනු දුටුවා...

සහන් එළියක්
සිහිල් සෙවනක්
හිතේ සැනසුම මෙතැනමයි !

ඇස් දෙකම පෙනෙන්නේ නැති අත්තම්මා කෙනෙක් මූණ අතගාලා හැඩරුව "බලාගත්තා" !

දුටිම් ලොව නෙත් දෙකින්
අඳව ගිය මුත් ඉතින්
පාට හැඩරුව නිතින්
දැනේ 'ඟිලි තුඩු අගින්

ඒ අතර,

මං මාත් එක්ක යුද්ධෙක
මගෙ හිතත් එක්ක යුද්ධෙක
සිත නිවා ගන්න යුද්ධෙක
ඉන් දිනාවිද මමත් දවසක..

බෝ

Sunday, 22 March 2009

කවි නෙමෙයි....

යුද ජයග්‍රහණ ගැන ඇසෙන අතරම අපේ ත්‍රිවිද හමුදාවන් වල සොයුරු සොයුරියන්, ත්‍රස්තවාදයට එරෙහි මේ යුද්ධයේ අවසනක් දකින්නට වෙහෙසෙන අයුරු දකින්නට ලැබේ. ඒ එක්කම තම දිවි පුදා බොහෝ ත්‍රස්ත ක්‍රියා වැලැක්වූ අප හමුදාවල සොහොයුරන් ගැන නිරන්තරයෙන් පුවත් පත් වලින් කියවන්න ලැබේ.
මරණයට බොහෝ අය බිය වෙති. මැරෙන්න බය නිසාවෙන් ජීවත් වෙන්න ඇති කැමැත්ත නිසාවෙන්, බොහෝ දෑ කරති. නමුත් තමන් ඊළඟ මිනිත්තුවේ මැරෙන බව දැන දැනම මව් බිම රැකීමට පෙරට යන ඔවුන්ගේ ඒ එඩිතර කම, සහ සවිය මොන තරම්ද ? සැබෑ වීරයන් ඔවුන් ය. මා ලියන්නේ යුද්ධය ගැනවත් මිනිස් ඝාතන ගැනවත් නොවේ. එහි සිට අප ආරක්ෂා කරන අපේ සොහොයුරු සොහොයුරියන් වෙනුවෙනි.

කවි නෙමෙයි කඳුළුයි දකින්නේ....

දොරින් දොර පැතුමන් නැගෙන්නේ
නුඹ ජයයි උන් හැම පතන්නේ
පුවත් ඒ දෙස සිට ඇසෙන්නේ
සෙමින් විත් හදවත සලන්නේ

මායිමෙන් පිට ගිනි බිඳින්නේ
ඒ දෙසින් වෙඩි හඬ ඇසෙන්නේ
වීරයන් ජීවිත පුදන්නේ
ඒ දුකයි කවිකර ලියන්නේ

පුතුන් තම දිවි පුද රකින්නේ
මවුන් ළය සුසුමන් නැගෙන්නේ
ඒ සුසුම් හදවත සලන්නේ
කවි නෙමෙයි කඳුළුයි ලියන්නේ

බිඳෙන් බිඳ කරුවල නැසෙන්නේ
අළුත් ඉර කවදද නැගෙන්නේ
රුපුන් ඔද විරුවන් බිඳින්නේ
හෙටක් ඒ දෙනෙතින් දකින්නේ

නසා රුදු කොටි බලය
දිනා උරුමය සවිය

දිනා උතුරද නිබඳ
නැවත එනු මැන සබඳ...

මේ කව අපේ හමුදා සොහොයුරන් , සොහොයුරියන් වෙනුවෙනි.
තම දිවි දෙවෙනි කොට මව් බිම රකින ඔවුන් හට තෙරුවන් සරණයි !
Google